taeaouy 的个人资料taeaouy照片日志列表更多 工具 帮助

wiwa taeaouy

列表

taeaouy

add / drop
2月1日

หนูตัดสินใจแล้วค่ะ

พี่คะ
หนูคิดว่าเรามีเรื่องต้องคุยกัน
หนูคบกับพี่มานาน เราเข้ากันได้ดี
ปัญหาเล็กๆ น้อยๆ นั่น หนูไม่คิดเอามาใส่ใจหรอกค่ะ
 
แต่สิ่งที่หนูต้องบอกพี่ก็คือ
หนูพบคนใหม่ค่ะ
เขาเป็นคนธรรมดาๆ ไม่ได้มีอะไรพิเศษ
อย่าถามว่าเขาดีกว่าพี่ตรงไหน
หนูตอบไม่ได้หรอกค่ะ
หนูรู้แต่ว่า เวลานี้ หนูไม่ควรมาหาพี่ที ไปหาเขาที
มันดูเป็นผู้หญิงไม่ดีใช่ไหมคะ
หนูตัดสินใจแล้วค่ะว่า หนูจะไม่คบเผื่อเลือกอีกต่อไป
ชีวิตเราต้องก้าวไปข้างหน้าค่ะพี่
และหนูไม่คิดจะกลับหลังหัน
เรา...เราเลิกกันนะคะ
หนูอยากสร้างชีวิตใหม่กับเขาที่ http://kitsch-me-five.exteen.com 
เรื่องระหว่างเราที่นี่
ขอให้เป็นความทรงจำดีๆ ระหว่างเรานะคะ
 
รักพี่เสมอ แต่เราคงไปกันไม่ได้จริงๆ
 
>>>
 
 
 
1月8日

นอนบนเรือ กินเหล้าบนหลังคา

 

โครงการนำร่องการท่องเที่ยวควรกระทำซะที (ททท.) ครั้งที่ 1

นอนบนเรือ กินเหล้าบนหลังคา

17-18 มกราคม 2552

 

วัตถุประสงค์

  1. เพื่อแสวงหาความแปลกใหม่และเติมพลังให้จิตวิญญาณผ่านการเดินทาง ดั่งที่ผู้บริหาร-วงศ์ทนง ชัยณรงค์สิงห์เคยกล่าวไว้อยู่เสมอ
  2. เพื่อเสริมสร้างความสามัคคีในหมู่คณะ
  3. เพื่อเป็นแนวทางปฏิบัติให้กับโครงการถัดไป สัมฤทธิ์ผลอย่างมีประสิทธิภาพ

 

 

ผู้เข้าร่วมโครงการ*

  1. นายจิรณรงค์ วงษ์สุนทร ประธานกรรมการ
  2. นางสาวรุ่งนภา คาน รองประธานกรรมการ
  3. นางสาวจิราภรณ์ วิหวา เลขานุการโครงการ**
  4. นางสาวณัฐจรัส เองมหัสสกุล กรรมการ**
  5. นางสาวสลิลา มหันต์เชิดชูวงศ์ กรรมการ
  6. นายณัฐชนน มหาอิทธิดล กรรมการ **
  7. นายศิวะภาค เจียรวนาลี กรรมการ **

 

หมายเหตุ

*วาริณี วรวิทยานนท์ และปฏิการ เทพมงคล อาจเข้าร่วมโครงการในวันอาทิตย์

** มีผู้ติดตาม หรือคาดว่าจะมีผู้ติดตาม

 

 

ลำดับ

เวลา

กิจกรรม

หมายเหตุ

1.

12.45

นัดรวมพลที่หัวลำโพง

ไม่ควรเลทแล้ว

2.

12.55 14.28

เดินทางจากกรุงเทพฯ อยุธยาด้วยรถไฟ

ขบวนสำรองหากเลท 13.50 / 14.30

3.

15.00-16.00

รับประทานอาหารร่วมกันที่คูเหลาไก่รวน

 

 

16.30

เหมารถไปยังที่พัก อโยธยา ริเวอร์ไซด์

เก็บของ พักผ่อนตาอัธยาศัยแป๊บนึง

4.

16.35-18.00

ขี่จักรยานชมเมือง แวะไหว้พระสัก 1 วัด

เป็นไปตามกำลังขา

5.

18.30-19.00

รับประทานอาหารเย็น

สำรวจร้านอีกครั้ง

6.

19.30-till late

กินเหล้าบนหลังคาเรือ

ไม่มี เมา

7.

 

นอนบนเรือ

เบียดกันหน่อยนะ

8.

07.00

ตื่นเช้าร่วมกัน  + ตักบาตร (ถ้ามี)

ไม่น่าจะมีคนตื่น

9.

08.00 11.00

เล่นน้ำ

ระวังจม

10.

12.00

เช็คเอาต์

ในตารางไม่มีเช็คอิน

11.

12.00-12.30

รับประทานอาหารกลางวัน

สำรวจร้านอีกครั้ง

12.

12.35-15.00

เยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ล้านของเล่น

ไม่มีหมายเหตุ

13.

15.05-16.00

เที่ยวตลาด ซื้อสายไหมเป็นของฝาก

เตรียมขึ้นรถตู้

14.

16.30-17.30

เดินทางกลับโดยสวัสดิภาพ

หลับ

หมายเหตุ

ทุกกิจกรรมสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามความเหมาะสม

 

แผนการประชาสัมพันธ์โครงการ

            ป้ายประกาศ และสื่ออิเลคทรอนิกส์ (อีเมล เอ็มเอสเอ็นและบล็อก)

 

ประมาณการค่าใช้จ่าย

  1. ค่าเดินทาง

                        -ค่าเดินทางไป 17 บาท (หรือฟรี ในกรณีโดยสารรถไฟฟรีเพื่อประชาชน)

                        -ค่าเดินทางกลับ 50 บาท (รถตู้วีไอพีจากตลาดเจ้าพรหม อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ)

                        -ค่ารถเหมาตลอดการเดินทาง 50 บาท 

                        -ค่าเช่ารถจักรยานขี่ชมเมืองเก่า 40 บาท

  1. ค่าที่พัก            

      ไม่เกิน 400 บาท / คน

  1. ค่ารับประทานอาหารมื้อใหญ่ร่วมกัน

        100-150 บาท / คน

  1. ค่าสุรา มิกเซอร์ ขนมนมเนย และอื่นๆ ในกิจกรรมรอบกองไฟบนหลังคาเรือ

        ไม่เกิน 100 บาท

  1. ค่าเข้าชมพิพิธภัณฑ์ล้านของเล่น

        50 บาท

 

 
1月1日

horoscope 2009

นอกเหนือจากคำอวยพรในวาระดิถีขึ้นปีใหม่หรือชุดคำประเภทมาเริ่มต้นสิ่งดีๆ ในปีนี้กันเถอะแล้ว
อีก topic ที่ยกกันมาอย่างถี่ (และถี่มากในมนุษย์เพศหญิง) คือเรื่องดวง
โหร หมอดู ปุโรหิต ออกมาป่าวกันถ้วนหน้าว่าปี 2009 นี้ คนราศีนั้น ชาวนักษัตรนี้ จะอยู่ดีหรือมีทุกข์ (และมีท้อง) อย่างไร
ในฐานะมนุษย์เพศหญิงทั่วไป ฉันติดตามเรื่องนี้เป็นประจำ ทั้งยังเป็นแฟนเหนียวแน่นของรายการศึก 12 ราศีเสียด้วย
แต่ยังไงไม่รู้ ปีนี้ฉันกลับดูดวงเหมือนดูหนังผี
อยากรู้เรื่อง แต่ขอเอามือปิดตาและแหวกนิ้วออกมาดูได้ไหม
หรือถ้ามีฉากไหนที่สยองชัวร์ จะได้หลับตาปี๋หรือหันหน้าหนีได้ทัน
ไม่อยากรู้ว่าจะซวยยังไง
แต่ด้วยเพราะเราก็ปิดตามันซะทุกตอนที่ผีโผล่มาไม่ได้
เราก็เลยทำนายเองเลยแล้วกัน
ทำนายดีๆ จะได้ไม่ต้องมีตอนลุ้นระทึก
เพราะแท้จริงแล้ว เราก็หวังจะเจอความราบรื่นและคลื่นขนาดพอเหมาะเท่านั้น
และสำคัญ ไม่ว่าหมอดูคนดังหรือเราเดาเอง ก็ต้องมาลุ้นกันว่ามันแม่นหรือไม่เหมือนกันอยู่ดี
จึงเกิดทำนายดวงชะตาเต้เอยแบบโมเมเอง ดังนี้เอย
 
ดวงชะตาปี 2552 ของเต้เอย
 
การงาน
มั่นคงดี ไม่มีเกณฑ์ตกงานหรือลดเงินเดือนอันเป็นผลพวงจาก hamburger crisis
อาจต้องรับผิดชอบมากขึ้น แต่เป็นไปในทางท้าทายและสนุกสนานมากกว่าหนักหนาและกดดัน
มีโอกาสได้ลองทำงานใหม่ๆ ที่อยู่มือและเติมเต็มความต้องการในชีวิต
มีความสุขกับการทำงาน
ระวังปัญหาเล็กๆ น้อยๆ ในการทำงานที่ทำให้ได้ผลลัพธ์ในทางเรียนรู้
 
การเงิน
มีสภาพคล่องมากขึ้นจนสามารถทยอยใช้หนี้ที่ก่อไว้ได้จนหมด
พอเหลือจับจ่ายความสุขในขนาดไม่ฟุ่มเฟือย
มีพอให้ชาวบ้านหยิบยืมได้บ้างเวลาขัดสน
และเริ่มมีเงินเก็บเป็นของตัวเองกับเขาเสียที
 
สุขภาพ
หลังจากป่วยกะเสาะกะแสะหาสาเหตุไม่ได้มาหลายปีดีดัก ปีนี้เป็นฤกษืดีในการพบต้นตอของโรคและดำเนินการรักษาได้อย่างถูกต้อง
ทำให้สุขภาพโดยรวมดีขึ้น ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บใหม่ๆ มาเบียดเบียน
หน้าตาและบุคลิกภาพห่างจากคำว่าขี้โรคมากขึ้น และมือสั่นน้อยลง
 
ครอบครัว
อบอุ่นตามอัตภาพ (แปลว่าอุ่นน้อยๆ เกือบจะเย็น)
พ่อมีส่วนร่วมในครอบครัวมากขึ้น
แม่เหงาอยู่บ้านคนเดียวน้อยลง
ตา ยาย ย่า ลุง และญาติโกโหติกาสุขภาพแข็งแรง
พี่ๆ น้องๆ ไม่ตั้งคำถามในการมีอยู่ของคุณมากนัก ไม่มองว่าคุณแปลกแยกเหมือนก่อน
 
ความรัก
ก้าวเข้าสู่ความมั่นคงในด้านความสัมพันธ์ กระทบกระทั่งกันบ้างป้องกันความซ้ำซากจำเจ
เรียนรู้ที่จะตกหลุมรักกันเหมือนคบกันใหม่ๆ ได้สำเร็จ
และเลิกเถียงกันว่าจะกินข้าวร้านไหนดี
 
มิตรภาพ
ดูแลประคับประคองได้ตลอดรอดฝั่ง ไม่มีเรื่องกระทบกระทั่งและบาดหมางใดๆ อีก
สนิทสนมและห่างเหินอย่างสวยงาม
มีโอกาสจะได้เดินทางท่องเที่ยวร่วมกัน
 
จิตใจ
เสถียรขึ้น ไม่ว่างเปล่า ซึมเศร้า และรู้สึก stuck อีกต่อไป
มีความสุขกับสิ่งเล็กๆ ได้เหมือนเคย ก่นด่าและอคติกับสิ่งที่ไม่ชอบได้อย่างมีเหตุผล
ความกระหายในการอยากทำโน่นนี่ไม่หมดไป มีโอกาสได้ทำในสิ่งที่อยากทำอย่างสม่ำเสมอ
และมีเกณฑ์จะได้พบเจอสิ่งมหัศจรรย์ขนาดเล็กในชีวิต
 
สาธุ
ตกลงมันทำนายหรือมันอธิษฐานกันนะ
ว่าแต่ เอาบ้างไหม
 
แถม!!!!
นอกจากดูดวงรายปีแล้ว การจัดอันดับก็ติดอันดับกับเขาเหมือนกัน
จัดบ้าง แต่แทนที่จะจัดอันดับสูงสุดแห่งปี จับนิดหน่อยแห่งปีแทนดีกว่าเนาะ
 
เสียดายนิดหน่อย : น้ำบอสตันเขียวเปรี้ยวในดันกิน โดนัทหายไปตลอดกาลทุกสาขาเสียแล้ว!
มหัศจรรย์นิดหน่อย : เจอตึกโบราณที่เคยฝันถึงจริงๆ ทั้งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
โรแมนติกนิดหน่อย : เทียบบัญญัติไตรยางค์ได้ว่ารักผู้ชายเหมือนรักแม่น้ำเจ้าพระยา
ประทับใจนิดหน่อย : มุขรายวันในออฟฟิศที่ชักจะเหมือนบทซิตคอมเข้าไปทุกที
สนุกนิดหน่อย : how to be good ของนิค ฮอร์นบี้
ผิดหวังนิดหน่อย : after dark ของมูราคามิ และค่ำคืนนี้ ของเอคุนิ คาโอริ
ดีเกินคาดนิดหน่อย : ทวิภพฉบับสุรพงษ์ พินิจค้า (เพิ่งได้ดู) และปาร์ตี้แกะกับเพื่อนมัธยม
เติมเต็มนิดหน่อย : จัดเวิร์กชอป book binding ครั้งที่ 1 ได้สำเร็จ
เข้าใจไม่ได้นิดหน่อย : รับทำ content a day ฉบับ 100 คนเดียวทำไม
บกพร่องนิดหน่อย : มนุษย์สัมพันธ์ที่แย่เหมือนเดิม
เซ็งเป็ด (ไม่นิดหน่อย) : การเมืองไทย
 

 

 

12月15日

บล็อกบำบัด

หนึ่งเดือนเต็มกับการโม่ต้นฉบับทุกวัน ทั้งวัน ทุกวัน ทั้งวัน ทุกวัน ทั้งวัน

เหนื่อยกว่าที่เคยเหนื่อย หนักกว่าที่เคยหนัก

(เหมือนชุดคำประเภทนี้จะได้ใช้บ่อยๆ จุดสิ้นสุดมันไม่มีจริงๆ)

แต่ก็นั่นแหละหนา ในที่สุดก็ผ่านไป

ไม่ได้มองโลกแง่ดี จำทุกวินาทีที่ทุกข์ทนได้แม่นยำ

เหมือนจะเวอร์ แต่ไม่เกินเลยสักตัวอักษร

ฉันจำวินาทีที่ลืมตาขึ้นมาหลังจากเผลอหลับไปหน้าคอมพิวเตอร์ แล้วอธิษฐานโง่เง่าขอให้นางฟ้ามาเสกให้งานทั้งหมดเสร็จ

ฉันจำตอนคุมสติไม่ได้ เพ้อพล่ามด้วยชุดคำเลอะเทอะอย่าง "อยากแต่งตัวสวยๆ บ้าง" "ขอแค่ได้นั่งรถออกไปตลิ่งชัน" "อยากกินอะไรอร่อยๆ ตอนนี้ เดี๋ยวนี้" หรือ "อยากเป็นมะเร็ง"

ฉันจำตอนที่ฝันว่าตื่นมาทำงานแล้วนอนแล้วฝันว่าตื่นมาทำงานแล้วนอนว่าตื่นแล้วฝัน จนแยกแยะไม่ออกว่าอันไหนเรื่องจริง อันไหนอยู่ในซับคอนเชียส

และฉันจำได้แม่นในทุกเรื่องที่ผ่านเข้ามาในหัว แล้วอยากเอามาพล่ามในบล็อกแต่ไม่มีแม้กระทั่งเวลาจะคลิกเข้ามา

อัดอั้นมาก

ได้เวลาพล่ามเสียแล้วในตอนนี้

 

หนึ่ง ได้จักรใหม่

หลังจากไปกรี๊ดจักรเย็บปักงุงิที่ตั้งฮั่วเส็งจนตัดสินใจใกล้จะซื้อ แต่เกิดอาการงกฉับพลัน ไม่อยากเป็นหนี้

เลยตัดใจ

แต่เข้าไปบล็อกคุณยูนเห็นจักรที่เอามาอวดไว้ ก็คลั่งหนัก

แถมไปหาพี่ฝน เจอผลิตผลการเย็บ ก็กลับมาตัวสั่นอยากได้

คิดอีกที เป็นหนี้ก็ได้ (วะ)

แล้วอยู่ดีๆ แม่ก็ไปเดินคลองถมแล้วซื้อจักรมือสองคุณภาพเริ่ดมาให้ในราคาสองพันหกร้อยบาทถ้วน

โอว ซื้อใหม่ปาไปหมื่นกว่า

แม่นี่เท่จริงๆ

(แต่...พอไม่ต้องเป็นหนี้เพราะจักร ก็ยังมีหนี้อื่นอยู่ดี เฮ่อ)

 

สอง ทึ่งไทยเดิม

อะไรไม่รู้เนอะที่ทำให้เราไม่ค่อยจะสนใจศิลปวัฒนธรรมไทย ชอบคิดกันไปว่าคุ้นเคยดี

หรือสนใจทั้งที ก็ดูแค่ผิวๆ เผินๆ

ในวาระเทศกาลเกือบลอยกระทง ที่สวนสันติ (ตอนระเบิดยังไม่ลง) มีงานเล็กจ้อย

ไปนั่งดูรำจากวิทยาลัยกนาฎศิลป์อย่างจริงจัง

อธิบายลำบากว่ามันงดงามกว่าที่เคยมองผ่านอย่างไร แต่มันก็บันเทิงใจและกล่อมเกลาเราได้ไม่แพ้คอนเทมโพรารี่แดนซ์เชียวหนา

น่าตื่นเต้น

 

สาม ลอยกระทง

หลังจากรวมตัวกับเพื่อนไปลอยกระทงเพื่ออธิษฐานให้เอ็นท์ติดตอนม.หก เราก็ไม่เคยลอยกระทงกับใครอีกเลย

หลายเหตุและปัจจัย ดังนี้

1. เพื่อนไม่คบ

2. แฟนหนึ่ง เลิกกันก่อนวันเพ็ญเดือนสิบสอง

3. แฟนสอง มันไม่ยอมลอยด้วย กลัวเลิกกัน (สุดท้าย ก็เลิกกันอยู่ดี)

4. แฟนสาม ปีหนึ่ง ขี้เกียจชวน อยากลอยคนเดียวมากกว่า เลยหนีไปลอยคนเดียว

 

ปีนี้ เหตุและปัจจัยเหมาะเจาะ ชักชวนทั้งออฟฟิศไปเที่ยวงานลอยกระทงบ้านๆ แถวหมู่บ้านเสรี อ่อนนุช เพราะอยากดูคอนเสิร์ตลูกทุ่งของจริง

อันประกอบไปด้วย ซาร่า แม็ก แป้ง หนู เอก แคนดี้ ปู เต้ พี่ต๊ะ

การได้ตีตั๋วแปดสิบบาทไปชมศิริพร อำไพพงษ์ เจอคนเซิ้งกระจายหน้าเวที เจอเก้าอี้เช่าตัวละยี่สิบบาท เจอเด็กวัยรุ่นเข้าไปเพื่อเตรียมตีกันโดยเฉพาะ เจออินโทรเพลงโบรักสีดำที่ใครไม่ขยับก็บ้าแล้ว

เร้าใจมาก!!!!

แม้ทั้งงาน จะไม่มีกระทงให้ลอยสักใบ

แต่ก็ดั้นด้นไปลอยกันในวัดแถวนั้นแทน

คลองสวยใส บรรยากาศดี มีกระทงเกิดเพลิงไหม้ให้เห็นกับตา

เฮฮาดีไปอีกแบบ

 

สี่ ไปเชียงใหม่

ไปวัน นอนวัน กลับวัน

และทั้งนี้ทั้งนั้น ไม่ได้เที่ยวสักแอะ

แต่ก็นับว่าเป็นทริปประทับใจ เพราะได้ขึ้นรถไฟตู้นอนซะที (หลังจากอยากขึ้นตั้งแต่รู้ว่ารถไฟมีตู้นอนตอนปีสอง)

มันเท่อ้ะ (ขอตื่นเต้นหน่อย) ทุกอย่างถูกออกแบบมาอย่างพอดิบพอดีสำหรับนั่งและนอน

ตู้เสบียงก็มีความเพี้ยน พนักงานก็มีความเพี้ยน

น่ารักแบบฉึกกะฉัก ปู๊น ปู๊น

 

ห้า ตกหลุมรักตึก

คงเป็นที่ทราบโดยทั่วกัน ว่าอีนี่มันบ้าตึกเก่าย่านแก่ขนาดไหน

แต่ตอนนี้ มันแอดวานซ์ถึงขั้นไปกันใหญ่ เวลาเห็นตึกสวยๆ แล้วหัวใจเต้จะเต้นตึกตัก อยากวิ่งเข้าไปกอด

นึกภาพตามนั้น เพราะภาพในหัวมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ

ช่วงก่อนหน้านี้ไม่นาน เต้มันเริ่มรู้สึกว่าหลังจากขลุกและคลั่งอยู่กับสิ่งนี้มากๆ ก็เกิดอาการคิดถึงตลอดเวลา

รู้สึกเหมือนถูกจีบและเริ่มมีใจให้

เขินตึกก็ได้น่ะ คนเรา

 

หกตกไม่แต่ง

ชื่อมันพาไป อันที่จริงคือการไปร่วมงานแต่งงานเพื่อนที่เคยคิดว่าอยากไปงานแต่งงานมันที่สุดแล้ว ชีวิตนี้

พอเอาเข้าจริงๆ เอ๊ะ หรือไม่ไปดี

เหตุผลคือ ตรงกับวันพุฒมีคอนเสิร์ตใหญ่ ซึ่งเราให้ค่าทรแต่งงานกับคอนเสิร์ตพุฒเท่ากันเด๊ะ

เพราะฉะนั้น จะบอกว่า "ทรมันแต่งงานแค่ครั้งเดียวนะ คอนเสิร์ตพุฒดูเมื่อไหร่ก็ได้"  หรือ "มึงไม่ไปเขาก็แต่งกันได้" ไม่ได้

แต่พอทรโทรมาถามว่าจะไปไหม ก็รู้สึกบาป

ดั้นด้นไปอ่าวมะนาว เอาตาตุ่มแตะน้ำทะเล และถ่ายรูปคู่เจ้าบ่าวเจ้าสาวตามพิธี

หายบาปจากทร แต่ก็มารู้สึกบาปกับพุฒแทน

หลังจากไม่ได้ไปคอนเสิร์ต อีนี่ก็ไม่อยู่ดูตอนงานแฟตเพราะปวดขา ไม่ได้ไปดูใน 100 rock เพราะคอนเสิร์ตล่ม แถมยังไม่ได้ดูกระทั่งตอนอุตส่าห์มีคอนเสิร์ตอีกครั้ง เพราะมัวแต่ปิดเล่มนี่

ไม่มีข้อแก้ตัว

ขอโทษจริงๆ แก

 

 เจ็ด อ่านอื่น

เจอ 'พจนานุกรมวิสามานยนามไทย วัด วัง ถนน สะพาน ป้อม' จากโต๊ะปูปรูฟโดยบังเอิญ

เอามาเปิดอ่านบำบัดจิต แล้วอยากกรี๊ด

สนุกมาก!!!!!

จากหนังสือหน้าตาจืดชืดชวนง่วงนี้ บรรจุข้อมูลอย่าง

สาทรที่เถียงกันตลอดมาว่าสาธรหรือเปล่านั้น

ต้องย้อนไปสมัยโน้นซึ่งที่แถบนั้นเป็นของเจ๊สัวยมที่ได้บรรดาศักดิ์เป็นหลวงสาทรราชายุตก์

คนทั่วไปเลยเรียกสาทรกัน แต่เขียนทั้งสองแบบคือแบบสาธรด้วย

จนกระทั่งไปเจอว่ามิชชันนารีอเมริกันเขียนจดหมายถึงร. 5 ใช้คำว่าสาธร

ท่านก็ทรงปรูฟแล้วแก้ใหม่เป็น "สาทร" ด้วยประการละฉะนี้ แถมตอนพระราชทานนามสกุลสมัยร. 6

ร. 6 ก็ทรงย้ำว่าใช้ ท ทหาร

 

สนุกป้ะ

 

แปด วนซ้ำบำบัด

หนึ่งเดือนเต็มที่อาศัยวิธีนี้บำบัดจิตใจจากอาการเหี่ยวเฉา

จัดชาร์ตประจำสัปดาห์ได้ดังนี้

สัปดาห์แรก เพลงเดียวที่ฟังวนซ้ำทุกวัน ทั้งคืน คือ นาฬิกา buddhist holiday

สัปดาห์สอง ตกเป็นของ รักไม่รู้ดับ สวลี ผกาพันธุ์

สัปดาห์สาม cold december matt costa

สัปดาห์สี่ กลับมาที่เดิม siam secret service  

 

 

9月23日

เด็กเก็บแต้ม

ตอนเด็กๆ มีงานอดิเรกที่จริงจังมากหนึ่งอย่าง
ทุกๆ ครั้งที่ได้ออกจากบ้าน เต้จะพกสมุดไปหนึ่งเล่มเพื่อจดว่าสายรถเมล์แต่ละสาย ผ่านตรงไหนกันบ้าง
ด้วยหวังว่าสักวันเมื่อโตขึ้น ฉันจะได้นั่งรถเมล์ไปที่นั้นๆ จริงๆ ซะที
...
ตอนเรียนเกษตร มีงานอดิเรกที่จริงจังมากอีกหนึ่งอย่าง
เพราะฉันจะดีไซน์วิธีไปมหาลัยและวิธีการกลับบ้าน ที่ได้นั่งรถเมล์ที่ผ่านมหาลัยให้ครบทุกสายมากที่สุด
จบสี่ปี ทำสิ่งนี้สำเร็จ
ภูมิใจกว่าได้ปริญญา
...
ตอนนี้ ทำตัวเป็นเด็กเก็บแต้ม
พยายามกระเสือกกระสนไปที่ชอบ ที่ชอบซะตั้งแต่ยังไม่ตาย
แน่นอน บ้านเก่า วังแก่ อยู่ในลมหายใจอยู่แล้ว
หลังจากแวะไปวังบางขุนพรหม พระที่นั่งอนันตฯ ตำหนักสวนหงษ์ในพระที่นั่งวิมานเมฆ และอื่นๆ ที่เป็น introduction 001 ไปแล้ว
ฉันก็เริ่มแวะไปที่ประหลาด ตามหาสิ่งที่หลืบอยู่ตามซอกเล็กซอยน้อย และไม่อยู่ในหนังสือนำเที่ยว
บ้านหวั่งหลีย่านคลองสาน โบสถ์เก่าริมน้ำเจ้าพระยา ตึกเก่าแก่แถวตลาดน้อย สุเหร่าในเยาวราช ฯลฯ
ฉันชอบซอยหน้าตาธรรมดา แออัดนิดๆ มีเด็กตูดเปรอะวิ่งเล่นกับหมา (แต่อย่าเข้าใจผิดนะ ฉันไม่รักทั้งเด็ก ไม่รักทั้งหมาด้วย)
ทะเล่อทะล่าเข้าไปอย่างคนแปลกหน้า แล้วแกล้งทำท่าเหมือนมาบ้านเพื่อนเสมอ
พอรู้แจ้งแดงแจ๋ว่าชีวิตเกิดมาทำไมขนาดนี้ (เวอร์เนอะ)
ก็เลยกำหนดพันธกิจ เก็บแต้มในรายตารางเมตร
จากที่เคยไปเป็นที่เป็นทาง
ฉันเริ่มกว้านหาความน่าสนใจในทุกซอกซอย
เหมือนหน่วนสวาทเข้าเคลียร์พื้นที่
บุกเข้าไปแล้ว เคลียร์!
 
เคลียร์ที่ 1 เวิ้งนครเขษม คลองถม บ้านบาตร
my favourite : คุณตาร้านเซ่งฮง เอนไซโคปิเดียเวิ้งที่อารีซะจนนึกว่าเป็นคุณตาที่พลัดพรากกันไป
 
เคลียร์ที่ 2 คลองสาน ตั้งแต่วัดอนงค์ยันท่าดินแดง
my favourite : บ้านไม้เก่าๆ กับต้นแก้วหอมฟุ้ง
 
เคลียร์ที่ 3 ซอยวัดทองนพคุณ
my favourite : บ้านหวั่งหลี และเวิ้งตึกแถวสมัยร. 2
 
เคลียร์ที่ 4 ทรงวาด
my favourite : โรงเรียนเผยอิง ชิโนโปตุกีสขายถุงปุ๋ย และตึกโกธิคหน้าปากซอย
 
เคลียร์ที่ 5 นางเลิ้ง จักรพรรดิพงษ์ นครสวรรค์
my favourite : โรงเรียนสตรีจุลนาค
 
เคลียร์ที่ 6 ซอยเซนต์ฟรังค์ และวัดคอนเซปชัญ
my favourite : สุสานเงียบงัน ต้นฟักทองเลื้อยริมน้ำ และติวเตอร์ชื่อ คณิตโบราณ (เป็นวิธีคิดเดียวกับกาแฟโบราณเรอะ!)
 
เคลียร์ที่ 7 เทเวศร์
my favourite : บ้านท่านขุนเก่าถูกทิ้งร้าง
 
เคลียร์ที่ 8 ซอยอยู่ดีและสะพานสาม
my favourite : ร้านก๋วยเตี๋ยวแนวใหม่ stanless style (เขาใช้ชื่อนี้จริงๆ ช่างเป็นวิธีการตั้งชื่อแบบ think p สมกับร้านที่เต็มไปด้วยสแตนเลสแท้ๆ เพี้ยนดี)
 
เคลียร์ที่ 9 ซอยคริสตจักรสำเหร่ที่ 1
my favourite : พวงชมพูในบ้านร้าง และท่าเรือไม้ยื่นไปในเจ้าพระยา
 
เคลียร์ที่ 10 ซอยบุปผาสวรรค์ ศูนย์การค้านครหลวง
my favourite : ซากอารยธรรมลูกทุ่งที่หลงเหลืออยู่
 
เคลียร์ที่ 11 ซอยวัดแขก
my favourite : มาลัยหน้าตางามประหลาด และคัดมันดู แกลเลอรี่
 
เคลียร์ที่ 12 ท่าพระจันทร์
my favourite : ซอยที่เหมือนอยู่สิงคโปร์ และเพิ่งค้นพบท่าน้ำเล็กๆ เมื่อไม่นานมานี้
 
เคลียร์ที่ 13 ท่าเตียน วัดอรุณ วังหลัง กองทัพเรือ
my favourite : เกสต์เฮาส์เล็กๆ ริมน้ำเจ้าพระยา ชุมชนข้างกองทัพเรือที่เหมือนซอยใน always มาก
 
เคลียร์ที่ 14 คลองหลอด สามแพร่ง คอกวัว เฟื่องนคร
my favourite : ห้องเสื้ออัษฎางค์และคอกหมูในซอยคอกวัว!!!!
 
เคลียร์ที่ 15 ตลาดพระประแดง บ้านแซ่ ลัดตะนง ป้อมแผลงไฟฟ้า
my favourite : ป้องแผลงไฟฟ้าวันสงกรานต์
 
เคลียร์ที่ 16 สะพานเหลือง
my favourite : ร้านอาม่าบัวลอย ร้านวิฬุรไอศกรีมที่ขายข้ามต้มหัวปลาแทน
 
เคลียร์ที่ 17 ซอยกิ่งเพชร
my favourite : ร้านเสริมสวยแบบ old school
 
เคลียร์ที่ 18 ซอยเกอเธ่ถึงอาลิยองค์
my favourite : อลิยองค์หอมลั่นทมและตึกที่เกอเธ่ที่ยังคงหอมลั่นทม
 
เคลียร์ที่ 19 ซอยเซนต์หลุยส์
my favourite : รถสองแถววิ่งทั่วซอย
 
เคลียร์ที่ 20 ศรีย่าน ราชวัตร
my favourite : อพาร์ทเมนต์ในเขตบ้านเก่า โรงเรียนจีนๆ ริมถนน และที่ทำการพักวินมอเตอร์ไซค์แถวที่ทำการพรรคประชาธิปัตย์
 
เคลียร์ที่ 21 ซอยระนองหนึ่ง ระนองสอง
my favourite : ร้านอาหารใต้บอนสดซอยระนองหนึ่ง และลิฟท์ตู้เย็นในคอร์ดเก๋าๆ ซอยระนองสอง
 
เคลียร์ที่ 22 เตาปูน
my favourite : ทางลอดสะพานรถไฟ และไอติมทิพยรส
 
เคลียร์ที่ 23 พาหุรัด สำเพ็ง
my favourite : พาหุรัดชั้นสอง และร้านก.เจริญลูกชายหล่อมาก
 
 
 
 
 
....
มาเคลียร์ด้วยกันไหม
เคลียร์!
 
 
 
 
9月10日

หนูช้อบ ชอบ

ภาวะตอนนี้พอใจอะไรค่อนข้างยาก เลยดูเป็นคนเรื่องมาก มักเกลียด และไม่ค่อยจะชื่นชอบอะไร
นอกจากเกลียดสมัคร (อันนี้ชัวร์มาก) พักนี้ยังไม่ชอบโมเดิร์นด็อกอัลบั้มใหม่ ไม่ชอบบุญชู ไม่ชอบรายการซูเปอร์สตาร์ ไม่ชอบๆๆๆๆ มากมาย
เลยมานั่งลิสต์ว่า แล้วตอนนี้ แกชอบอะไรกับเขาบ้างไหมนั่น
มีนะ มี
ดังนี้ไง
 
เสน่หา / แทร็กสุดท้าย / โมเดิร์นด็อก / ทิงนองนอย
ถึงจะไม่ชอบอัลบั้มนี้ แต่ชอบเสน่หามากๆ เป็นเพลงเก่าที่โมเดิร์นด็อกเอามาทำใหม่ที่วนเวียนอยู่ในหัวตอนนี้ตลอดเวลา
ลมพัดมาเวลาฟัง
 
รายการไทโช ไคโช / วันพุธ / ช่องเก้า / ค่ำๆ
เขามีมานานแล้วล่ะ แต่เพิ่งได้ติดตามจริงจัง
สนุกมาก
 
food jammer / true 22 / ไม่เคยจำเวลาได้
พี่สามคนจอมเพี้ยน บ้าบอกับการทำอาหารประหลาดๆ ด้วยวิธีการแปลกๆ เป็นรายการแคนาดากระมัง
รักมาก (แต่ไม่ค่อยได้มีโอกาสดู)
 
โฆษณา 7-11 ชุดตี๋ ดารากลัวแป้ง
ฮา เป็นธรรมชาติ น่าสนใจ อยากชื่นชม
 
รายการของสำนักส่งเสริมและฝึกอบรม วิทยุมก. ช่วงเที่ยงคืนถึงตีสอง AM 1107 kHz.
พี่ดีเจผู้เรียกตัวเองว่าชายนิรนาม จะเปิดเพลงลูกกรุงหนึ่งชั่วโมงและลูกทุ่งเก๋าๆ อีกหนึ่งชั่วโมง
ฟังเพลินจนหลับ (ลงทุนซื้อทรานซิสเตอร์ธานินทร์มาเพื่อให้ได้อรรถรส)
อ้อ ชอบตอนพี่เขาโฆษณาวีซีดีสอนอาชีพแผ่นเดียวจบด้วย แค่ 299 บาทเท่านั้นนะ
 
nodame Cantabile
เขามีมานานแล้วล่ะ แต่เพิ่งได้ดู จากที่พยายามหลีกหนีการติดซีรีส์มาตลอดชีวิต
ก็ติดงอมแงมเข้าจนได้
ติ๊งต๊องเหลือเกิน
รอคอยภาคสองใจจ่อจด
 
ข้าวเหนียวเปียกลำใย ดิโอลด์ สยาม
อร่อยที่สุดในโลก
 
ฟู้ดคอร์ดชั้น 3 ดิโอลด์ สยาม
ประกาศตัวว่าเกลียดฟู้ดคอร์ดมาตลอด
ไม่ชอบเวลาคนขายทำอาหารให้เราอย่างแล้งไร้ชีวิต
แล้วมันจะอร่อยได้ไงวะ
แต่ที่ดิโอลด์ สยาม มีอิเลคโทนให้ลุงแก่ๆ ป้าเก่าๆ มาเวียนกันร้องเพลงลูกกรุงเดิมๆ
เหมือนร้านจุฬาเกษมที่เคยไป (หาอ่านได้ใน happening)
แต่อยู่ในฟู้ดคอร์ด!
ประทับใจ
 
นึกไม่ออกแล้ว
แบบเก่าๆ ไม่อยากเล่าแล้วเนอะ
นึกออกมาบอกใหม่
 
 
 
 
 
9月1日

action = reaction

1.
ค่ำวันที่ 1 กันยา
ตามชาวแก๊งออฟฟิศไปม็อบพันธมิตร
หลังจากได้ยินเสียงเล่าลือทั้งบวกและลบมานาน
(จริงๆ แอบคิดหนักอยู่ว่าจะไปดีหรือไม่ เพราะไม่อยากไปด้วยอารมณ์ขำขำ)
เมื่อได้เหตุผลให้ตัวเองว่า การไป คงทำให้เรามองทุกอย่างได้จากสายตาตัวเอง มากกว่าสื่อ นักวิชาการ หรือคนรอบตัว
เมื่อไต่รั้วป้องกันเข้าไป เราพบว่า
บรรยากาศพี่น้องเอ๊ย..เป็นวิถีที่เราไม่ชอบเท่าไหร่
แต่อดชื่นชมพลังแห่งความเชื่อที่เห็นไม่ได้
เราไม่เคลือบแคลงว่าคนพวกนี้มารวมตัวกันอยู่ที่นี่ทำไม หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสและปฎิบัติต่อกันอย่างอารีตามประสาคนเชื่อในสิ่งเดียวกันตอบทุกอย่างหมดจด
ฉัน-ผู้มาใหม่ แค่สังเกตการณ์และใส่เสื้อเขียว ยังได้รับการปฏิบัติอย่างน่าประทับใจ
ทุกคนทิ้งปัจเจกของตัวไว้ที่บ้าน แล้วพร้อมใจปรบมือรับเสียงพี่น้องเอ๊ย..และวาระกู้ชาติ โค่นสมัคร ล้มรัฐบาล
เดินออกมาจากม็อบด้วยความรู้สึกอิจฉา
ฉันอยากมีความเชื่อต่อบางสิ่งบางอย่างเช่นนั้นบ้าง
บางครั้ง ฉันก็รำคาญตัวเองที่ไม่อาจ 'ร่วม' กับใคร
เพียงเพราะอัตตาเราใหญ่เกินตัว
 
2.
คำพูดอาจารย์ติ๊ก (สันติ ลอรัชวี) ก้องอยู่ในหัว
"ศรัทธาและความเชื่อ คือสิ่งที่ขับเคลื่อนสังคม"
ใช่ การอยู่นิ่งๆ ไม่ช่วยให้รัฐบาลแย่ๆ ผู้นำเน่าๆ และระบอบบิดเบี้ยวได้รับการเยียวยา
แต่ฉันก็ไม่อาจศรัทธากับสองขั้ว สามขั้วที่มีอยู่
มีช่องทางไหนให้ฉันได้มี action บ้าง
ฉันต้องการ reaction
 
3.
พ้นวันใหม่ได้ไม่นาน
ทีวีถ่ายทอดภาพนปก.ถือมีด ขนไม้ เตรียมบุกพันธมิตร
สักพัก มีรายงานการปะทะ
มีภาพเลือดกบหน้า คนหมอบล้ม กลุ่มคนรุมฟาดฟันอาวุธใส่กัน มีดปลิวว่อนมา
อีกไม่นาน มีรายงานผู้เสียชีวิต
เทปเก่าถูกเพลย์ซ้ำประกอบการรายงานความคืบหน้า
ความรุนแรงเกิดขึ้นบนถนนที่ฉันเพิ่งก้าวขาจากมา
ทหาร ตำรวจไร้ศักยภาพ (หรือถูกสั่งการให้ไร้ศักยภาพ)
ทุกอย่างขมวดตัวยุ่งยาก และดูเหมือนว่าทางออกจะมีแต่ความย่ำแย่
มีช่องทางไหนให้ฉันได้มี action บ้าง
ฉันต้องการ reaction
 
4.
ตีสี่แล้ว
ฉันยังดูภาพการปะทะซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ได้เห็นการทำงานของสื่อ
 
ช่อง 3 ทำหน้าที่ได้ดีในช่วงข่าวเช้าวันใหม่
คุณหมวยดำเนินรายการได้อย่างดี คุณฐาปนีย์รายงานสดอย่างใกล้ชิด
แต่ทันทีที่หมดเวลา
ภาพยนตร์จีนทาสรักสุดขอบฟ้าก็ออนแอร์ตามปกติ
 
ช่อง 5 (แหล่งข่าวเล่ามา)
เปิดสารคดีวนสามรอบ ตามติดด้วยเพลงเทิดพระเกียรติ
ชวนให้หวนถึงครา 19 กันยาเป็นอย่างมาก
แต่หลังจากนั้น ก็เสนอรายการเพลงลูกทุ่งปกติ
 
ช่อง 7 ปิดสถานีไปตามปกติ
 
ช่อง 9 รายงานสถานการณ์เต็มที่
แต่ดูเหมือนจะช้ากว่าเจ้าอื่นสองสตอป
 
TPBS อยากปรบมือให้
ให้เราเห็นทุกภาพที่ไม่รู้พรุ่งนี้จะมีใครได้มีโอกาสเห็นอีกหรือไม่
ภาพนปก. เกรี้ยวกราด ท้าทาย และน่าหวาดกลัว
แต่ก็ไม่ใช่จะโจมตีนปก. ภาพการปะทะที่พันธมิตรตะลุมบอน ก็ไม่หลุดรอดกล้องของสถานีนี้
และ ณ ตอนนี้ ก็ยังทำหน้าที่นี้อยู่
 
กลับกัน
NBT
มีรายงานว่า "กลุ่มผู้ชุมนุมนปก. อยู่ในอาการสงบหลังเจ้าหน้าที่เข้าตรึงกำลัง โดยเจ้าหน้าที่ตำรวจ ได้ตรึงเฉพาะฝ่ายนปก. ไม่ได้ตรึงหน้าฝ่ายพันธมิตรแต่อย่างใด"
เราอยากร้องไห้
ในฐานะบัณฑิตสื่อสารมวลชน เราสงสัยว่าอะไรทำให้ผู้สื่อข่าวคนนั้น (ที่เรียนวิชาจรรยาบรรณสื่อเนื้อหาเดียวกัน) รายงานอย่างนั้นออกไป
ถูกสั่ง เชื่ออย่างนั้น หรืออะไร
มีช่องทางไหนให้ฉันได้มี action บ้าง
ฉันต้องการ reaction
 
5.
พี่ก้องถามว่า ไปพันธมิตรอีกไหม
เราตอบอย่างไม่ลังเลว่าไม่ไป
เราไม่อยากอยู่ในเกมความขัดแย้งนั้น
แต่ทำยังไงดี
ฉันควรทำยังไง
มีช่องทางไหนให้ฉันได้มี action บ้าง
ฉันต้องการ reaction
 
 
 
 
第 1 张,共 7 张
尚未添加列表。